H&K G36C Po bankructwie Heckler und Koch została ona kupiona przez koncern British Aerospace (obecnie BAe Systems). Nowe kierownictwo firmy przeprowadziło reformę firmy i w 1990 zdecydowano się na odejście od dotychczasowego układu z zamkiem półswobodnym. Nowy karabin działał na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór lufy. W maksymalnym stopniu starano się stosować tworzywa sztuczne, dzięki czemu zmniejszyła się masa, a jednocześnie wzrosła odporność karabinu na korozję. W porównaniu do starszych karabinów HK, zdecydowanie spadła cena. W 1995 roku HK50 został przyjęty do uzbrojenia Bundeswehry jako karabin G36. Jednocześnie do uzbrojenia przyjęto karabinek G36K i ręczny karabin maszynowy LMG36. Początkowo miał być uzbrojeniem żołnierzy jednostek sił szybkiego reagowania, ale szybko powiększane zamówienia sprawiły, że obecnie znajduje się na uzbrojeniu coraz większej liczby żołnierzy niemieckich. Wersje karabinu: - G36 - karabin z kolbą składaną, celownik optyczny o powiększeniu 3x i celownik kolimatorowy. - G36K - karabinek z kolbą składaną i lufą skróconą, celownik optyczny o powiększeniu 3x i celownik kolimatorowy. - G36 C - subkarabinek, celownik mechaniczny, na uchwycie do przenoszenia długa szyna Picatinny do mocowania innych celowników. - MG36 - ręczny karabin maszynowy Urzywany w ekipie przez: Pleja Opis techniczny: - produkcja Clasic Army - sprężyna M120 (G&G) - kolimator 1x30 King Arms z montażem skośnym - tłumik dźwięku - podwójny magazynek  bębenkowy, zasilany bateryjnie, pojemność 2500bb - wynik z chronometru 120m/s 400fps Maras Opis techniczny: - produkcja Tokyo Marui - kolimator 1x30 G&P z montażem typu L - stock